Tinker Hatfield ontwierp de Air Jordan 11 in 1995, op een moment dat Michael Jordan gestopt was met basketbal en honkbal speelde. Nike wilde de Jordan-lijn stopzetten, maar Hatfield hield vast aan het ontwerp. Hij gebruikte lakleer op het zijpaneel na een verzoek van Jordan om een glanzende schoen. De inspiratie kwam van cabriolets: het glanzende leer als het carrosseriepaneel, het nylon bovenwerk als het opvouwbare dak.
Jordan maakte in maart 1995 zijn comeback en verraste iedereen door de nog niet uitgebrachte AJ11 Concord te dragen tijdens de play-offs tegen Orlando. Het seizoen daarop droeg hij de schoen naar een 72-10 record, het beste reguliere seizoen in NBA-geschiedenis tot dat moment. De AJ11 verscheen ook op het witte doek in de film Space Jam (1996), wat het model een nog breder publiek gaf. Die combinatie van sportprestatie en popcultuur maakte de 11 tot een van de meest herkenbare sneakers.
Het ontwerp combineert lakleer met een ballistic nylon bovenwerk en een doorlopende carbon fiber plaat in de tussenzool. Die plaat geeft stabiliteit bij snelle richtingveranderingen. De full-length Air-unit onder de voet zorgt voor demping over de hele lengte. De halfhoge kraag en de doorschijnende ijs-zool maken het silhouet direct herkenbaar. Vergeleken met andere retro Jordans voelt de 11 luxer en meer afgewerkt aan de voet. En dat voel je zodra je hem aantrekt.
De Concord (wit/zwart) en Bred (zwart/rood) zijn de meest gezochte colorways. Space Jam, Cool Grey en Cherry komen regelmatig terug als retro-uitgave. Binnen de Jordan lijn valt de 11 op door het lakleer en de formele uitstraling. De Air Jordan 1 is lager en casual, de Air Jordan 4 breder en sportiever, en de Air Jordan 5 bouwt verder op het technische ontwerp met reflecterende details en de haaientanden-zool. De Air Jordan 12 volgde als opvolger met een vergelijkbaar premium karakter. Qua pasvorm valt de AJ11 true to size, maar het lakleer rond de middenvoet geeft weinig mee.