Peter Moore tekende de Nike Dunk in 1985 als basketbalschoen voor het college-circuit. Het ontwerp deelt DNA met zowel de Air Jordan 1 als de Air Force 1, maar kreeg een eigen karakter door de iets lagere kraag en dunnere zool. Nike lanceerde het model onder de campagne "Be True to Your School" met acht colorways op basis van universiteitskleuren van onder andere Syracuse, Kentucky en UNLV. Die aanpak maakte de Dunk vanaf dag één herkenbaar als een schoen met kleur als uitgangspunt.
In 2002 gaf Sandy Bodecker de Dunk een tweede leven door hem op te nemen in de Nike SB-lijn. De SB-versie kreeg een dikkere tong, Zoom Air-demping in de hiel en een verbeterde grip voor skateboarden. Daarmee splitste de Dunk zich in twee werelden: de retro-versie voor op straat en de SB-variant voor op het board. De reguliere Dunk bestaat in drie hoogtes. De Dunk Low is het populairst en draagt het makkelijkst onder een rechte of wijde broek. De Dunk High heeft een hogere kraag die meer om de enkel sluit. De Dunk Mid zit daar tussenin en is minder gangbaar.
Nike brengt de Dunk in tientallen colorways per seizoen. Vaste kleuren als Panda (wit/zwart), University Red en Photon Dust komen regelmatig terug. Daarnaast verschijnen samenwerkingen met merken en ontwerpers die de Dunk steeds een ander gezicht geven. Het bovenwerk van de retro-versie combineert leer met een leren overlay die de zijkant structuur geeft. Het resultaat is een clean silhouet dat past bij zowel een casual als een sportieve outfit.
Qua pasvorm vallen de meeste Dunks true to size. Heb je bredere voeten, dan zit een halve maat groter comfortabeler. De Dunk deelt qua vormgeving veel met de Air Jordan 1, maar heeft een iets dunnere zoolconstructie zonder Air-demping in de reguliere versie. Zoek je iets met meer demping voor dagelijks gebruik, dan biedt de Air Force 1 een vollere midsole. De Nike SB Dunk is de betere keuze als je de schoen ook daadwerkelijk voor skaten gebruikt.