Palmbomen in de wind, een ondergaande zon en de staart van een walvis. Ontwerper Sean McDowell verwerkte die beelden in de Air Max Plus uit 1998. De kunststof ribben over het mesh lijken op wuivende palmen, terwijl de middenvoetbrug naar een walvisstaart verwijst. Nike zette er voor het eerst Tuned Air onder. In Europa kreeg de schoen daardoor al snel zijn kortere naam. TN. Twee letters die inmiddels genoeg zeggen.
De zichtbare Air-delen combineren demping met stijvere onderdelen die de voet stabieler houden. Daardoor voelt de Plus steviger dan de grote luchtkamers doen vermoeden. Mesh laat warmte ontsnappen, terwijl de kunststof kooi het bovenwerk vorm geeft. De schoen zit strak rond de middenvoet en rolt minder zacht dan sommige nieuwere Air Max-modellen. Je voelt de jaren negentig-bouw nog steeds. Dat hoort erbij.
Hyper Blue laat de kleur van licht naar donker verlopen en blijft de bekendste uitvoering. All-black oogt harder en past makkelijk onder een cargobroek. Wit maakt de golvende lijnen rustiger zichtbaar. Binnen de Nike Air Max familie staat de Plus naast de gelaagde Air Max 95 en de lange lijnen van de Air Max 97. De TN is scherper en agressiever dan allebei.
De Air Max Plus valt vaak smal en kan kort aanvoelen. Bij brede voeten is een halve maat groter het passen waard. Het synthetische bovenwerk geeft weinig mee, dus reken niet op veel rek. De Nike Air Max 90 heeft een bredere, compactere vorm en voelt makkelijker voor dagelijks gebruik. De Plus kies je voor de strakke fit, Tuned Air en dat wilde kooiwerk. Subtiel wordt hij nooit. De kooi maakt schoonmaken iets bewerkelijker dan bij glad leer. Gebruik een zachte borstel rond de ribben en veeg het mesh zonder hard te schrobben. Haal de veters eruit wanneer vuil zich onder de kooi ophoopt en laat de schoen gewoon aan de lucht drogen.